22 Ιουλίου 2010

Κεικ με Φουντούκι και Σοκολάτα Γάλακτος



Κόλαση το Σαββατοκύριακο!!!!
        Καθώς έρχεται ένα από τα λιγοστά εναπομείναντα Σαββατοκύριακα του καλοκαιριού, λέω να σας αποχαιρετίσω με μία πραγματικά κολασμένη συνταγή!


         Είναι ένα κέικ που βρήκα στο καινούριο περιοδικό του Στέλιου Παρλιάρου και από την πρώτη στιγμή μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Κατόπιν δοκιμής διαπίστωσα ότι είναι ένα από τα top 5 κέικ που έχω δοκιμάσει!  Δοκιμάστε το, το Σαββατοκύριακο που έρχεται.


       Χαιρετώ και εύχομαι καλές μαγειρικές!!





ΚΕΙΚ ΜΕ ΦΟΥΝΤΟΥΚΙ ΚΑΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΓΑΛΑΚΤΟΣ


Υλικά:


1) 150 γραμμάρια βούτυρο αγελάδος σε θερμοκρασία δωματίου κομμένο σε κυβάκια
2) 150 γραμμάρια ζάχαρη άχνη
3) 3 αυγά μεσαίου μεγέθους (κατά προτίμηση βιολογικά)
4) 150 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
5) 1 κουταλάκι γλυκού μπέικιν πάουντερ
6) 200 γραμμάρια σοκολάτα γάλακτος τεμαχισμένη σε πολύ μικρά κομματάκια (εγώ χρησιμοποίησα 2 φακελάκια σταγόνες σοκολάτας γάλακτος)
7) 60 γραμμάρια φουντούκια καβουρδισμένα και κοπανισμένα
8) Το ξύσμα από ένα μεγάλο ακέρωτο πορτοκάλι



Διαδικασία:


        Ανακατεύουμε σε ένα μπολ με τον αυγοδάρτη το βούτυρο και τη ζάχαρη, μέχρι να γίνουν λεία κρέμα. Ρίχνουμε ένα – ένα τα αυγά συνεχίζοντας το ανακάτεμα. Σε αυτή τη φάση το μείγμα πιθανόν να φαίνεται κομμένο, αλλά δεν πειράζει.


        Ενσωματώνουμε το αλεύρι και το μπέικιν. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς. Προσθέτουμε στο μείγμα τη σοκολάτα, τα φουντούκια και το ξύσμα πορτοκαλιού και ανακατεύουμε καλά. 



        Βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε μια παραλληλόγραμμη φόρμα περίπου 22Χ11 εκατοστά. Ψήνουμε για 45 λεπτά περίπου, ανάλογα με τον φούρνο που διαθέτουμε και το πόσο ισχυρός είναι. Πάντα στα κέικ υπάρχει μια απόκλιση στο χρόνο ψησίματος. Μόλις είναι έτοιμο το ελέγχουμε με ένα μαχαίρι να δούμε αν έχει ψηθεί. Αν το μαχαίρι βγει στεγνό τότε το κεικ είναι έτοιμο. Αν βγει με υπολείμματα ζύμης, τότε κλείνουμε το φούρνο και το αφήνουμε μερικά ακόμη λεπτά να ψηθεί. Το βγάζουμε από το φούρνο, το αφήνουμε να κρυώσει και το ξεφορμάρουμε σε πιατέλα. Διατηρείται εκτός ψυγείου!!


       Καλή επιτυχία !!




Μελιτζάνες Ιμάμ


 Γευστικές ιδιαιτερότητες!        

        Φανταστείτε το διατροφικό menu μιας 4μελούς οικογένειας με γευστικές ιδιαιτερότητες για μία μόνο εβδομάδα, με την μητέρα superwoman στη μέση να τρέχει και να μην φτάνει.



          Ο πατέρας να μην τρώει το φαγητό της προηγούμενης μέρας καθώς επίσης και τα ζυμαρικά (ναι, ναι καλά ακούσατε!!!), το ένα παιδί να τρέφεται αποκλειστικά και μόνο με κρέας, ρύζι και ζυμαρικά και το άλλο το μικρότερο να σιχαίνεται το ψάρι, και τα γαλακτοκομικά, αλλά να τρώει μετά μανίας συγκεκριμένα μόνο λαχανικά, όσπρια και πολλά γλυκά! Η μητέρα αναγκαστικά τα τρώει όλα!! Δεν υπάρχει άλλωστε η πολυτέλεια να βάλει και αυτή άλλη μια παράμετρο στην ήδη δύσκολη ερώτηση που έχει να αντιμετωπίσει καθημερινά του: «Τι θα φάμε σήμερα»?



          Με όλες λοιπόν αυτές τις παραμέτρους, το ερώτημα του τι θα μαγειρέψει αυτή η δύσμοιρη γυναίκα κάθε μέρα για μεσημεριανό, αλλά και βραδινό καταλήγει να είναι μαθηματική εξίσωση. Σίγουρα η λύση στο πρόβλημα δεν έχει ένα μόνο σκέλος. Αν την βγάλει καθαρή με 2 μόνο φαγητά ημερησίως θα πρέπει να πει και «ευχαριστώ»!

          Αν δεν βλέπετε εσείς τον εαυτό σας στα παραπάνω, σίγουρα γνωρίζετε ανθρώπους από το φιλικό και συγγενικό σας περιβάλλον που έχουν γευστικές ιδιαιτερότητες. Το ένα τους ξινίζει, το άλλο τους βρωμάει. Δεν μπορούν να φάνε κρύο φαγητό, δεν τρώνε πράσινα λαχανικά, δεν τους αρέσει το αρνί, κοτόπουλο θέλουν μόνο φιλέτο στήθος, τρελαίνονται για ζυμαρικά, αλλά δεν τρώνε καθόλου το ρύζι, σιχαίνονται το τυρί φέτα, αλλά λατρεύουν τα κίτρινα τυριά μόνο όταν είναι λιωμένα κ.ο.κ. Μια ζωή στους περιορισμούς που κάνουν δύσκολη τη ζωή των ανθρώπων που τους μαγειρεύουν.



          Από τις ποιο συνηθισμένες γευστικές παραξενιές είναι να μην τρώει κάποιος το φαγητό της προηγούμενης μέρας. Έως ένα σημείο θα μπορούσα να το καταλάβω για ορισμένα πολύ εξειδικευμένα φαγητά, αν και προσωπικά τρώω τα πάντα οποτεδήποτε! Για τους ποιο μίζερους της παρέας όμως έχω να δηλώσω ότι τα λαδερά φαγητά την επόμενη μέρα είναι δύο φορές ποιο νόστιμα από την ημέρα που έχουν μαγειρευτεί! Ένα από αυτά είναι και οι μελιτζάνες ιμάμ που σας παραθέτω ευθείς αμέσως!



         Αφιερωμένο στον άνδρα μου που τις λατρεύει και σιχαίνεται κάθε είδους ζυμαρικό!!!!!!



ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ ΙΜΑΜ





Υλικά:



1) 8-9 μέτριες μελιτζάνες
2) 4-5 μεγάλα κρεμμύδια σε φετάκια
3) 2/3 κούπας λάδι
4) 1 κονσέρβα ψιλοκομμένα τοματάκια
5) ½ κουταλάκι γλυκού ζάχαρη
6) ½ κούπα ψιλοκομμένο μαϊντανό
7) Αλάτι
8) Πιπέρι



Εκτέλεση:



           Πλένουμε τις μελιτζάνες και κόβουμε μία λωρίδα από τη φλούδα τους. Τις βάζουμε σε λεκάνη με νερό και αλάτι για μισή περίπου ώρα, ώστε να ξεπικρίσουν. Κατόπιν τις χαράζουμε στο λευκό μέρος κατά μήκος 2-3 φορές χωρίς να τις διαπεράσει το μαχαίρι. Τις τηγανίζουμε ώσπου να ροδίσουν ελαφρά και τις βάζουμε στην άκρη.



         Φτιάχνουμε η γέμιση ως εξής: Σοτάρουμε το κρεμμύδι στο λάδι μέχρι να γίνει διάφανο . Προσθέτουμε τη ντομάτα, το αλάτι, το πιπέρι, τη ζάχαρη και το μαϊντανό και αφήνουμε το μείγμα να βράσει για 10 λεπτά.





         Ανοίγουμε τις μελιτζάνες δημιουργώντας ένα βαθούλωμα και τις γεμίζουμε με το μείγμα των κρεμμυδιών. Τις καπακώνουμε και τις αραδιάζουμε σε ταψί περιχύνοντάς τες με το μείγμα που έχει περισσέψει.



        Τις ψήνουμε στο φούρνο, στους 180 βαθμούς για μία περίπου ώρα. Το φαγητό πρέπει να μείνει με το λάδι του. Ίσως χρειαστεί να προσθέσουμε λίγο νερό κατά τη διάρκεια του ψησίματος.



Καλή επιτυχία!


20 Ιουλίου 2010

Γαλατόπιτα αλμυρή

      

           Τώρα το καλοκαίρι δεν πολυμαζεύομαι στο σπίτι. Γι΄αυτό και η απουσία μου μερικές μέρες. Δυστυχώς μια ίωση της Μικρής, μας κράτησε μακρυά από τη θάλασσα, αλλά όχι μακρυά από την κουζίνα! Επιστρέφω λοιπόν με μία συνταγή πίτας που κρατάει καλά μέσα σε 5 γενιές! Έρχεται από το χωριό Μάννα Κορινθίας και έχει φτάσει στα χέρια μου από προπρογιαγιά!! 

16 Ιουλίου 2010

Μανιτάρια Portobello Πίτσα




Η Ελληνική οικογένεια πάει θάλασσα!!       

      Σας αφήνω για κανά 2-3 μέρες και πάω στη γενέτειρά μου για μπανάκια. Σκεφτόμενη τι θα αντιμετωπίσω εκεί και με καραμπόλες πήγε το μυαλό μου στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των περισσοτέρων ελληνίδων μανάδων.

       Τι κάνει τις ελληνίδες μαμάδες να ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες Ευρωπαίες, για να μην το απλώσω σε παγκόσμιο επίπεδο? Νομίζω η υπερβολή που τις διακατέχει σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής τους! Ένα κομμάτι από αυτή την υπερβολή μεταφέρεται και στη σχέση με το φαγητό και τα παιδιά τους. Παγκόσμια πρώτη κατέχουν οι ελληνίδες στο θέμα «τάισμα» οπουδήποτε, οποτεδήποτε και κάτω υπό οποιεσδήποτε συνθήκες!


      Ποιος δεν έχει δει το καλοκαίρι οικογένειες να έρχονται στη θάλασσα με σακούλες γεμάτες ταπεράκια και τυρόπιτες από το γειτονικό φούρνο? Σκάνε μύτη στις 9:00 το πρωί, απλώνουν πετσέτες, καθίσματα, ομπρέλες ενώ τα παιδιά έχουν ήδη πέσει στο νερό. Μέχρι οι γονείς να στήσουν την κατάσταση, τα ευτραφή παιδιά πλατσουρίζουν νωχελικά και ιπποπόταμίσια στη θάλασσα. Ώρα 9:15 και έχοντας τα πάντα έτοιμα ακούγεται η πρώτη φωνή: «Γιωργάκη, Μαρία ελάτε να φάτε το λουκουμά σας»! Σπεύδουν λοιπόν τα μικρά και αρχίζει ένας μαραθώνιος ταΐσματος. Πρώτα ο λουκουμάς, μετά το αυγό, μετά το φρούτο και το πατατάκι στην καβάτζα….! Το πως θα κάνουν από κει και πέρα μπάνιο τα παιδιά με το στομάχι τούμπανο είναι ένα άλλο θέμα. Απλό! Η μέρα τους στη θάλασσα τελειώνει εκεί! Τώρα ανάπαυση κάτω από την ομπρέλα!


        Αναφέρομαι σε αληθινό περιστατικό και δεν είναι λίγες οι φορές που έχω βρεθεί μάρτυρας μπροστά σε παρόμοια κατάσταση! Έχω δει να ταίζουν τα πάντα στη θάλασσα, μέχρι και σούπα!! Την τελευταία φορά είδα στη Νέα Μάκρη ταπεράκι με αυγά μάτια και λουκάνικα και μετά καπάκι μπανάνα και λουκουμά. Και αυτό μόνο μισή ώρα μετά την έλευση της οικογένειας στη θάλασσα! Τα συμπεράσματα δικά σας.

        Με αυτά τα λίγα σας αφήνω αφού πρώτα σας δώσω μια υπέροχη χορτοφαγική συνταγή για μανιτάρια. 

Πριν το ψήσιμο



ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ PORTOBELLO PIZZA

Υλικά:

1) 2 μικρές ζουμερές ντομάτες ξεφλουδισμένες σε κομματάκια
2) ½ κούπας τριμμένη μοτσαρέλα για πίτσα ή μαλακό κασέρι σε κύβους
3) 6 κουταλιές ελαιόλαδο
4) ½ κουταλάκι ρίγανη
5) Αλάτι
6) Πιπέρι
7) 6 μεγάλα μανιτάρια πορτομπέλο
8) Χυμό 1 λεμονιού
9) 6 κουταλιές έτοιμη σάλτσα ντομάτας με βασιλικό ή ναπολιτάνα από βάζο





Διαδικασία:


       Ανακατεύουμε σε ένα μπολ τα 4 πρώτα υλικά και προσθέτουμε στη συνέχεια αλατοπίπερο. Κόβουμε και αφαιρούμε από τα μανιτάρια τα κοτσάνια τους και τα ψιλοκόβουμε και αυτά στο μπολ.



       Αλείφουμε τα μανιτάρια με χυμό λεμονιού και κατόπιν τα αραδιάζουμε σε καλά λαδωμένο πυρέξ. Γεμίζουμε τα μανιτάρια με τη γέμιση και τα καλύπτουμε με μία κουταλιά από τη σάλτσα ντομάτας στο καθένα.


       Ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 15-20 λεπτά . Κρύα ή ζεστά είναι το ίδιο νόστιμα!!



      Καλή επιτυχία!!


14 Ιουλίου 2010

Γαύρος με ντομάτα και σκόρδο στο φούρνο



Τροφή για σκέψη!         

         Υπόκειται η διατροφή σε κανόνες ηθικής?

         Η ερώτηση αυτή γεννήθηκε τις προάλλες όταν παρακολούθησα μια μεταμεσονύκτια εκπομπή στην οποία ανέφερε ένας γευσιγνώστης ότι πλήρωσε σε γνωστό sushi bar της Νέας Υόρκης, για γεύμα δύο ατόμων, το ποσό των 1.800 δολαρίων!!!!! 

12 Ιουλίου 2010

Κοτόπουλο Κοκκινιστό με Πιλάφι




Οι ρυζοκροκέτες που ποτέ δεν έφαγα!          

          Από πολύ-πολύ μικρή είχα καψούρα με τη μαγειρική. Μέχρι τα 14 μου όμως, που κατάφερα να μπω στην κουζίνα, δεν μου επιτρέπονταν να συμμετέχω, αλλά μόνο να κοιτάζω! Ήμουν λέει μικρή ακόμα. Ηδονοβλεπτικά λοιπόν, παρακολουθούσα την θεία μου τη Ντίνα να κόβει με σπάνια ταχύτητα πατάτες για το λεμονάτο κοτόπουλο τα καλοκαίρια και να λιώνω που δεν είμαι στη θέση της. Παρατηρούσα την γιαγιά μου τη Χρυσούλα να τηγανίζει κολοκύθια και πιπεριές για τον θείο μου, να ανοίγει φύλλα λεπτά σαν τσιγαρόχαρτο και μεγάλα σαν σεντόνι, να φτιάχνει τα καλύτερα γεμιστά και τις πιο περίτεχνες πίτες. Φυσικά δεν έλειπε η στενή εποπτεία υπό την οποία είχα θέσει και τη μητέρα μου που μαγειρεύει καταπληκτικά όλα τα παραδοσιακά φαγητά! Τα ήξερα όλα στη θεωρία, αλλά δεν είχα ούτε μία ώρα πρακτικής εξάσκησης στην κουζίνα.


        Σχεδίασα λοιπόν το τέλειο «έγκλημα» γύρω στην δευτέρα Γυμνασίου! Είχα βρει από καιρό μια συνταγή με εύκολα υλικά από ένα εβδομαδιαίο τηλεπεριοδικό. Εκείνο λοιπόν το απόγευμα της Κυριακής οι γονείς μου θα πήγαιναν σε γάμο! Τους ξεπροβόδισα περιχαρής και έσπευσα στην κουζίνα! Θα έφτιαχνα ρυζοκροκέτες γεμιστές με κύβους από κασέρι, θα τις τηγάνιζα και ονειρευόμουν να τις τρώω χρυσοκίτρινες και να λιώνει το τυρί στην κάθε δαγκωματιά. Ονειρευόμουν τα συγχαρητήρια και το καμάρι με το οποίο η μητέρα μου θα με κοίταζε! Κανείς δεν θα περίμενε τέτοιο επίτευγμα από μένα!


         Έφτιαξα το μείγμα του βρασμένου ρυζιού με τα απαιτούμενα υλικά για να γίνει σφιχτό και να πλάθεται και έκλεισα στο κέντρο κάθε κροκετούλας από ένα κυβάκι κασέρι ακριβώς όπως έλεγε η συνταγή. Τις πανάρισα και έβαλα το λάδι στο τηγάνι να κάψει, την ώρα που άκουσα το κλειδί στην πόρτα! Φτου σου ρε γαμώτο λέω, δεν πρόλαβα να καθαρίσω και να τους ετοιμάσω την έκπληξη!


         Μπαίνει η μάνα μου μέσα και πριν προλάβω να εξηγήσω βλέπει το μπάχαλο που επικρατεί στην κουζίνα και «τα παίρνει»! Πίστευα πως δεν θα με μάλωνε, αφού θα έβλεπε την προσπάθειά μου και θα αναγνώριζε την δημιουργία μου! Μπούρδες!!! Σαν μαινόμενος ταύρος άρχισε τα μπινελίκια. Εγώ θιγμένη πια, μετά από μια ολιγόλεπτη λεκτική συμπλοκή, βουτάω τις ρυζοκροκέτες και τις πετάω μαζί με το πιάτο στα σκουπίδια! Πετάω και την συνταγή και πάω στο δωμάτιό μου βρίζοντας.


         Μετά από τόσα χρόνια τα θυμάμαι και γελάω. Για το μόνο που μετανιώνω είναι που πέταξα τη συνταγή. Είμαι τόσο σίγουρη ότι οι ρυζοκροκέτες είχαν γίνει τέλειες!

      

ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΚΟΚΚΙΝΙΣΤΟ ΜΕ ΠΙΛΑΦΙ


Υλικά:

1) 1 μεγάλο κοτόπουλο κομμένο σε μερίδες (κατά προτίμιση χωρίς πέτσα)
2) 1 μεγάλο κρεμμύδι λιωμμένο στο μπλέντερ
3) 1 πιπεριά πράσινη ψιλοκομμένη
4) 1/2 πιπεριά κόκκινη ψιλοκομμένη 
5) 1 ξύλο κανέλας
6) 10 μπαχάρια
7) 7 γαρίφαλα
8) Πιπέρι μαύρο φρεσκοτριμμένο
9) 1 κουταλιά σούπας πελτέ ντομάτας
10) 2 ντομάτες φρέσκες, ψιλοκομμένες με τη φλούδα τους
11) 500 γραμμάρια ντοματοχυμό συμπυκνωμένο
12) 1 γεμάτη κουταλιά σούπας ζάχαρη
13) 1 γεμάτη κούπα λάδι
14) αλάτι
15) Ρύζι απαραιτήτως για πιλάφι!!!



Διαδικασία:


        Ρίχνουμε το λάδι στην κατσαρόλα να κάψει και σοτάρουμε τις μερίδες του κοτόπουλου μέχρι να ροδοκοκκινήσουν και από τις δύο πλευρές. Δεν βάζουμε όλες τις μερίδες μαζί στην κατσαρόλα, αλλά τις σοτάρουμε διαδοχικά ανά 2-3. Μόλις ολοκληρώσουμε το σοτάρισμα του κοτόπουλου, (εν το μεταξύ το έχουμε κρατήσει σε πιατέλα εκτός της κατσαρόλας), συνεχίζουμε με το κρεμμύδι. Το σοτάρουμε και αυτό μέχρι να γυαλίσει.


        Κατόπιν επαναφέρουμε όλο το κοτόπουλο στην κατσαρόλα με το κρεμμύδι και προσθέτουμε  1 κούπα νερό, και τα υπόλοιπα υλικά εκτός από το αλάτι. Αφήνουμε να βράσει μέχρι να μαλακώσει πάρα πολύ και να πιεί σχεδόν όλα τα υγρά του. Προς το τέλος, ρίχνουμε το αλάτι και συνεχίζουμε το βράσιμο. Πρέπει να μείνει μόνο με την σάλτσα του, παχύρευστη και χωρίς πολλά υγρά!


       Βράζουμε το ρύζι σε κατσαρόλα με νερό και αλάτι, έτσι όπως προβλέπεται στη συσκευασία του. 

       Σερβίρουμε βάζοντας σε κάθε πιάτο από μια μερίδα κοτόπουλο, ρύζι και πασπαλίζουμε με το τυρί της αρεσκείας μας. Τρίβουμε αρκετό μαύρο πιπέρι και απολαμβάνουμε ένα παραδοσιακό και πεντανόστιμο πιάτο.

Καλή επιτυχία!!





9 Ιουλίου 2010

Τονομακαρονάδα η εργένικη

        
Για τους εργένηδες όλου του κόσμου!

         Υπάρχουν 4 κατηγορίες εργένηδων όσον αφορά στην μαγειρική. Ο εργένης του delivery, ο εργένης της κονσέρβας, ο εργένης που το παλεύει και ο εργένης που μεγαλουργεί.

         Η πρώτη κατηγορία ανδρών δεν ξέρει σε τι εξυπηρετεί το δωμάτιο του σπιτιού που ονομάζεται κουζίνα. Χαμένα τετραγωνικά, χαμένος χρόνος. Δεν ξέρουν να βράζουν ούτε νερό! Αγνοούν τη λειτουργία της ηλεκτρικής κουζίνας, στο ψυγείο τους βρίσκονται μόνο μπύρες και βότκα, ενώ ο νεροχύτης είναι η μαύρη τρύπα του σπιτιού! Αντί τροφίμων μέσα στα ντουλάπια της κουζίνας, διαθέτουν έναν μακρύ κατάλογο από deliverάδικα από τα οποία τροφοδοτούνται, όταν φυσικά δεν πάνε σε εστιατόρια ή fast food, για να καλύψουν την βιολογική ανάγκη της σίτισης.



         Ο εργένης της κονσέρβας είναι ένα σκαλί ποιο πάνω στην πυραμίδα της διατροφής. Σ΄ αυτή την κατηγορία ανήκουν άνδρες που θα κάνουν τον κόπο μία στις τόσες ν’ ανοίξουν μια κονσέρβα από ντολμαδάκια γιαλαντζί, έστω κι αν τα φάνε μέσα από το κονσερβοκούτι ώστε ν΄ αποφύγουν τα περιττά πλυσίματα. Θα πάνε στο super market και μαζί με τον αφρό ξυρίσματος, θα πετάξουν μέσα στο καλάθι και κανά δυό κονσέρβες τόνου, κανά σκουμπρί καπνιστό, άντε και στο τσακίρ κέφι καμιά κατεψυγμένη πίτσα…. να βρίσκεται!




         Στην τρίτη κατηγορία βρίσκονται οι άνθρωποι που χρειάζονται περισσότερο απ΄ όλους την βοήθεια και την υποστήριξή μας γιατί έχουν την πρόθεση να μάθουν. Είναι οι άνδρες που ζουν μόνοι και το παλεύουν. Έχουν την ανησυχία να μάθουν 4-5 βασικά φαγητά. Ναι, διαθέτουν κι αυτοί κονσέρβες, αλλά θα βρούμε στην κουζίνα τους και μερικά πακέτα μακαρόνια, ρύζι, καμιά ντομάτα στο ψυγείο, κανένα φιλετάκι κοτόπουλο πανέ και φυσικά φρούτα. Είναι ποιο υποψιασμένοι από τους προηγούμενους σε θέματα διαβίωσης. Δεν βάζουν όλα τα ρούχα μαζί στο πλυντήριο ρούχων, αλλά τα χωρίζουν ανά χρώματα. Το ψυγείο δεν το χρησιμοποιούν σαν ντουλάπι για να αποθηκεύουν τα άπλυτα πιάτα έτσι ώστε να μην μυρίζουν και να παρατείνουν τον χρόνο πλυσίματος και τέλος είναι αυτοί που δεν συμπεριλαμβάνουν τα τενεκεδάκια μπύρας και τα κουτιά πίτσας ως μέρος της διακόσμησης του σπιτιού!!


         Υπάρχει όμως και η εξαίρεση στον κανόνα! Οι λίγοι, δυσεύρετοι εργένηδες που έχουν αναγάγει την μαγειρική σε επιστήμη! Αυτοί σας πληροφορώ γνωρίζουν την μαγειρική τέχνη καλύτερα από πολλές γυναίκες! Μαγειρεύουν επειδή το γουστάρουν, για να ευχαριστήσουν φίλους και σύντροφο. Μαγειρεύουν κυρίως gourmet, γνωρίζουν με τι κρασί να συνδυάσουν το εκάστοτε φαγητό, αγοράζουν ψαγμένα προϊόντα από super market και delicatessen και πειραματίζονται συνεχώς! Σ΄ αυτούς τους ανθρώπους απλά υποκλίνομαι!




        Σήμερα ωστόσο θα δώσω μια εύκολη συνταγή που σκοπό έχει περισσότερο να βοηθήσει τους κυρίους που βρίσκονται στην τρίτη κατηγορία. Αυτούς που έχουν τη θέληση να μάθουν πέντε βασικά πράγματα γιατί βαρέθηκαν τα ίδια και τα ίδια και θέλουν κάτι γρήγορο, εύκολο και πολύ νόστιμο που να αποτελείται από υλικά που ήδη διαθέτουν στο σπίτι τους! Σ΄ αυτούς λοιπόν αφιερώνω την δικιά μου τονομακαρονάδα και προτρέπω ανεπιφύλακτα να την δοκιμάσουν! Μπορεί τα υλικά να φαίνονται δύσκολο στο να συνδυαστούν, αλλά το αποτέλεσμα θα ανταμείψει όσους την επιχειρήσουν, πιστέψτε με!!

ΤΟΝΟΜΑΚΑΡΟΝΑΔΑ Η ΕΡΓΕΝΙΚΗ

Υλικά για 1 φυσικά μερίδα (είπαμε, σε εργένηδες αναφέρομαι!!)

1) 1 μικρό κρεμμύδι ψιλοκομμένο (όχι λιωμένο)
2) 1 κονσέρβα τόνου λαδιού (προτείνω πικάντικη σε όσους αρέσουν οι καυτερές γεύσεις)
3) 4 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο
4) Μισό κουτάλι σούπας πάπρικα γλυκιά
5) 1 κουτάλι σούπας γεμάτο θυμάρι ξερό
6) Λίγο πιπέρι
7) ¼ κιλού (ή έστω όσα πιάσει το χέρι σας) μακαρόνια spaghetti No 6
8) Αλάτι
9) 2 και ½ γεμάτες κουταλιές σούπας μαγιονέζα
10) Το χυμό ενός μικρού λεμονιού


Εκτέλεση:

        Βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι το λάδι και σοτάρουμε σε αυτό το κρεμμύδι μέχρι να γίνει διάφανο. Ανοίγουμε την κονσέρβα και την στραγγίζουμε από το λάδι της, το οποίο πετάμε. Θρυμματίζουμε τον τόνο και βάζουμε μες την κονσέρβα το χυμό του λεμονιού.

         Κατόπιν προσθέτουμε στο τηγάνι τον τόνο, το θυμάρι, την πάπρικα, πιπέρι, αλάτι και ανακατεύουμε για 1 λεπτό σε μέτρια φωτιά.

         Κατά τη διάρκεια που ετοιμάζουμε τον τόνο, βράζουμε τα μακαρόνια. Μόλις είναι έτοιμα, τα ρίχνουμε στο τηγάνι με τον τόνο το οποίο έχουμε αποσύρει από τη φωτιά. Τα ανακατεύουμε ελάχιστα και στη συνέχεια προσθέτουμε και την μαγιονέζα και συνεχίζουμε το ανακάτεμα ώσπου να πάει παντού και να ενωθούν τα υλικά.

Καλή σας επιτυχία αγόρια!





6 Ιουλίου 2010

Σας χαιρετώ για λίγες μέρες!

         Χαιρετώ την παρέα για 4-5 μέρες! Πάω να μαζέψω μαμαδίστικες παραδοσιακές συνταγές και θα επανέλθω! Την Κυριακή θα είμαι πίσω με πολλές καινούριες συνταγές και φωτογραφικό υλικό!

        Έως τότε σας φιλώ και εύχομαι καλά μαγειρέματα!

Μιλ φειγ εύκολο

         


Το μιλ φειγ είναι από τα αγαπημένα μου γλυκά, αν και δεν περιέχει σοκολάτα! Παρ΄όλα αυτά, δεν πρόκειται για την αφθεντική συνταγή, αφού ούτε κρέμα πατισερί έχει, ούτε ψήνω εγώ τη σφολιάτα. Είναι μια πιο γρήγορη εκδοχή (μια ψευτοσυνταγή θα έλεγα) του κλασσικού γλυκού με τα πολλά επίπεδα κρέμας και σφολιάτας, αλλά πολύ νόστιμο σε γεύση.  Χρησιμοποιώ έτοιμα σφολιατίνια και φτιάχνω μια απλή κρέμα κατσαρόλας με γεύση βανίλια! Είναι ένα ευπαρουσίαστο και εντυπωσιακό γλυκό που δεν πρόκειται να σας απογοητεύσει.

5 Ιουλίου 2010

Ανθοδοχεία από καρπούζι

         Έχετε καλεσμένους στο σπίτι για γεύμα? 

        Θα σας δώσω μια πολύ ωραία ιδέα διακόσμησης του τραπεζιού για να εντυπωσιάσετε! Καλοκαιρινή, πανεύκολη στην κατασκευή και πάνω απ΄ όλα μηδενικού κόστους! Όρεξη να έχετε να δημιουργήσετε, και είμαι σίγουρη ότι όλοι θα μείνουν με ανοιχτό το στόμα!

3 Ιουλίου 2010

Πίτσα Κλασσική

         


         Να σας αποχαιρετήσω για το Σαββατοκύριακο με μια λιχουδιά! Ένα φαγητό κόλαση! Κόλαση από την πλούσια γεύση του, κόλαση από την ηδονή που αισθάνεσαι όταν το απολαμβάνεις..... κόλαση και από θερμίδες! Δε βαριέσαι? Για δυό κομμάτια πίτσα μπορώ να αμαρτήσω! Ξεχνάω και δίαιτες, ξεχνάω και ότι βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και ο ανταγωνισμός του μπικίνι είναι μεγάλος!

          Αχ!!! Πίτσα, πίτσα, πίτσα! Πίτσα όμως μόνο σπιτική! 

         Το φαγητό αυτό μπορεί να είναι συνυφασμένο με την γρήγορη απόλαυση, αφού με ένα τηλέφωνο το έχουμε στο σπίτι μας, αλλά πιστεύω ότι έχει άλλη χάρη και γεύση αν το φτιάξουμε μόνοι μας!  Και η καλύτερη πίτσα να ξέρετε.... φτιάχνεται και τρώγεται μόνο με φίλους!!



ΠΙΤΣΑ

Υλικά για τη ζύμη (για 1 μεγάλο ταψί φούρνου): 
1) 1 νεροπότηρο χλιαρό γάλα
2) 2 φακελάκια ξερή μαγιά
3) 2 κουταλιές σούπας βούτυρο
4) μία πρέζα αλάτι
5) αλεύρι για όλες τις χρήσεις όσο πάρει

Υλικά για τη σάλτσα: 
1) Μισή φρέσκια ντομάτα τριμμένη
2) 1 φλιτζάνι συμπικνωμένο τοματοχυμό
3) μισό κουταλάκι γλυκού ρίγανη ή βασιλικό
4) 2 κουταλιές σούπας λάδι
5) λίγο αλάτι
6) μισό κουταλάκι γλυκού ζάχαρη
7) 1 κύβο βοδινού ή κότας


Υλικά επίστρωσης: 
1) τυρί γκούντα, έμενταλ, μοτσαρέλα, ένταμ ή οποιοδήποτε κίτρινο τυρί
2) μανιτάρια (φρέσκα κατά προτίμηση σε φετάκια)
3) πιπεριά πράσινη κομμένη ζουλιέν 
4) λουκάνικα σε ροδελίτσες 
5) μπέικον
6) ζαμπόν ή γαλοπούλα καπνιστή ή φέτες πάριζα
7) φέτες φρέσκιας τομάτας και ρίγανη από πάνω τους


Εκτέλεση:
         Φτιάχνουμε το ζυμάρι βάζοντας σε μπολ το αλεύρι ανακατεμένο με την μαγιά και το αλάτι. Κατόπιν ρίχνουμε μέσα το βούτυρο και το γάλα το οποίο να είναι οπωσδήποτε χλιαρό (όχι όμως καυτό γιατί η μαγιά θα καεί και δεν θα φουσκώσει το ζυμάρι μας). Τέλος ζυμώνουμε μέχρι να φτιάξουμε μια ελαστική ζύμη, την οποία θα αφήσουμε σκεπασμένη στο μπολ (σε ζεστό σημείο του σπιτιού) για μια ώρα μέχρι να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο.

         Κατά τη διάρκεια που φουσκώνει το ζυμάρι φτιάχνουμε την σάλτσα ρίχνοντας όλα τα υλικά της σε κατσαρολάκι και βράζοντάς τα για 5 μόνο λεπτά!

         Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς σε αερόθερμο.

         Μόλις το ζυμάρι είναι έτοιμο λαδώνουμε το τετράγωνο ταψί του φούρνου, ανοίγουμε τη ζύμη σε φύλλο και την απλώνουμε επάνω του. Ψήνουμε για 5-6 λεπτά μόνο του το ζυμάρι. Στη συνέχεια βγάζουμε το ταψί από το φούρνο, απλώνουμε πάνω του την σάλτσα και τα υλικά της πίτσας που έχουμε επιλέξει. Ψήνουμε την πίτσα για 20 λεπτά περίπου και είναι έτοιμη!!

Καλή απόλαυση!







1 Ιουλίου 2010

Μπεσαμέλ





Η απομυθοποίηση της μπεσαμέλ            

            Υπάρχει ένας μύθος γύρω από την μπεσαμέλ, ότι δήθεν είναι δύσκολη, χρονοβόρα και υπάρχει ο κίνδυνος στο τέλος να σβολιάσει και να πάει στράφι και ο κόπος και τα υλικά! Κάποτε την είχα πάρει και εγώ από φόβο. Ποτέ δεν έφτιαχνα, παρά μόνο έπαιρνα την έτοιμη, που θέλει μόνο ανακάτεμα με γάλα! Φουλ δηλαδή στο συντηρητικό και τα πρόσθετα!! ...Ο Θεός να την κάνει μπεσαμέλ!

             Έρχομαι σήμερα λοιπόν να καταρρίψω αυτό τον μύθο δείχνοντάς σας πόσο, μα πόσο εύκολη είναι που ακόμα και ένα 3χρονο παιδί μπορεί να την φτιάξει… έστω και με λίγη βοήθεια!!! ;)




ΜΠΕΣΑΜΕΛ

Υλικά: 

1) Αλεύρι
2) Φρέσκο γάλα
3) Βούτυρο
4) Αυγά
5) Αλάτι
6) Λίγο φρεσκοτριμμένο μοσχοκάρυδο (προαιρετικά)

Εκτέλεση: 

           Σε κατσαρόλα βάζουμε για κάθε μία κούπα γάλα από 3 κουταλιές σούπας κοφτές αλεύρι. Για ένα μέτριο πυρέξ χρειαζόμαστε περίπου 4-5 κούπες γάλα. (Για παράδειγμα: για τις 3 κούπες γάλα χρειαζόμαστε 3Χ3=9 κοφτές κουταλιές αλεύρι, για τις 4 κούπες γάλα χρειαζόμαστε 4Χ3=12 κοφτές κουταλιές αλεύρι κ.ο.κ.).

          ΠΡΙΝ βάλουμε την κατσαρόλα στη φωτιά χτυπάμε καλά με το σύρμα το αλεύρι με το γάλα να ομοιογενοποιηθούν. Έτσι δεν πρόκειται να σβολιάσει ποτέ η μπεσαμέλ. 

          Βάζουμε στη φωτιά το μίγμα και ανακατεύουμε συνεχώς με μία ξύλινη σπάτουλα σε μέτρια θερμοκρασία. Προσέχουμε η κουτάλα να "ξύνει" συνεχώς τον πάτο της κατσαρόλας έτσι ώστε να μην κολλήσει η μπεσαμέλ. Για το λόγο αυτό η σπάτουλα πρέπει να είναι απαραιτήτως ξύλινη.

          Όταν πήξει, αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και ρίχνουμε 2 ή παραπάνω κουταλιές βούτυρο, μοσχοκάρυδο εάν θέλουμε, αλάτι και 2-3 αυγά (ανάλογα με την ποσότητα) πολύ καλά χτυπημένα στο multi. Ανακατεύουμε και είναι έτοιμη.

Καλή επιτυχία!!! 


Ρυζόπιτα

           Καλό μήνα σε όλους! Μπήκε αξέχαστα ο μήνας Ιούλιος, ο μεσαίος του καλοκαιριού με την θερμοκρασία να πέφτει και τον ΦΠΑ να σκαρφαλώνει στο 23%.



          Αυτές οι συγκυρίες με έκαναν να σκεφτώ να προτείνω την παρακάτω συνταγή που πιστεύω ταιριάζει απόλυτα με τα σημεία των καιρών!
          Λίγες μέρες πριν λοιπόν έκανα μια εκδρομούλα στο πατρικό μου κάτω από «το αυλάκι», στο Κιάτο Κορινθίας. Ξέρετε, θάλασσα, έτοιμο φαγητό και baby sitting από τη μαμά, δεν θέλεις και πολύ! Εκεί, η κυρά Φιλιώ, μια γειτόνισσα, αρκετά ηλικιωμένη με φίλεψε ρυζόπιτα!! Δάγκωσα κι ερωτεύτηκα! Μια εκπληκτική πίτα που θυμίζει στη γεύση ελαφρώς μακαρονόπιτα, αλλά σε πολύ καλύτερη κατ΄ εμέ έκδοση! Είναι πιο συμπαγής, πιο πίτα και κατά πολύ πιο νόστιμη!
          Ζήτησα λοιπόν τη συνταγή και όταν μου είπε η γυναίκα τα υλικά (και μάλιστα οι αναλογίες ήταν με χούφτες και χεριές όπως έλεγαν οι παλιές), σκέφτηκα, πως βρε παιδί μου με τόσο φθηνά και ταπεινά υλικά μπορείς να φτιάξεις κάτι τόσο νόστιμο και πλήρες?
          Χάριν της οικονομικής κρίσης λοιπόν, επιστροφή στα παλιά με ένα φαγητό παραδοσιακό. Μόνο που τότε το γάλα και το τυρί ήταν από τις κατσίκες, το κρεμμύδι από τον κήπο και τα αυγά κατευθείαν από την φωλιά της κότας και το φύλλο σπιτικό!

ΡΥΖΟΠΙΤΑ

          Τα υλικά είναι στο περίπου, καθώς προσπάθησα να μεταφέρω τη συνταγή από μονάδα μέτρησης «χούφτα» σε γραμμάρια και milligram.

Υλικά για ένα μέτριο ταψί ή πυρέξ:

1) 1 μέτριο προς μεγάλο κρεμμύδι λιωμένο στο multi.
2) 1 λίτρο γάλα φρέσκο, και ίσως λίγο ακόμα.
3) 250 γραμμάρια ρύζι γλασέ (…στο περίπου, ίσως και 300 γραμμάρια)
4) 3-4 αυγά
5) Λίγο αλάτι
6) Πιπέρι
7) 1 κομμάτι φέτα τριμμένη ή κομμένη με τα χέρια
8) Λάδι

Εκτέλεση:

          Βάζουμε σε κατσαρόλα το κρεμμύδι και το ρύζι με λίγο νερό μέχρι να βράσει και να μαλακώσει, όχι όμως να βράσει τελείως. Μόλις το ρύζι μαλακώσει προσθέτουμε το 1 λίτρο γάλα και το ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να αρχίσει να βράζει. Στη συνέχεια προσθέτουμε στην κατσαρόλα το λάδι, την φέτα κομματιασμένη ή τριμμένη, πιπέρι, λίγο αλάτι και τα αυγά χτυπημένα. Σε περίπτωση που δούμε ότι το μείγμα μας είναι πολύ πηκτό και συμπαγές, απλά προσθέτουμε λίγο γάλα ακόμα. Η τελική του μορφή πρέπει να είναι αραιή!

           Καλό θα ήταν το φύλλο που θα χρησιμοποιήσουμε να είναι σπιτικό. Εγώ την δοκίμασα με σπιτικό και πραγματικά είχε ξεχωριστή γεύση. Δεν πιστεύω ότι κάποιο φύλλο του εμπορίου μπορεί να δώσει τέτοια γεύση.

           Η ρυζόπιτα χρειάζεται ένα φύλλο σχετικά χοντρούτσικο από κάτω και ένα από πάνω. Η κυρά Φιλιώ άνοιγε με τον πλάστη ένα πολύ μεγάλο φύλλο, διπλάσιο από το ταψί που είχε. Το έβαζε κατόπιν στο λαδωμένο της ταψί, έριχνε πάνω του τη γέμιση και μετά «σκέπαζε» την ριζόπιτα από πάνω με το ίδιο φύλλο που εξείχε πάρα πολύ από τα τοιχώματα του ταψιού. Έφτιαχνε σαν να λέμε κάτι σαν απλωτό πουγκί, που μέσα του έκλεινε την γέμιση. Νομίζω ότι αυτή η μέθοδος είναι και η ποιο εύκολη!



Καλή σας επιτυχία !!